İstanbul! Aç koynunu ben geliyorum!
“Bir sen eksiktin” dediğinizi duyar gibiyim sevgili İstanbullular 
Fakat rica ediyorum sevenleri daha fazla ayırmayınız! Yıllardır özlemiyle yanıp tutuştuğum, kavuşmak için gün saydığım aşkıma kavuşacağım artık Allah’ın izniyle.
Böylece iyisiyle, kötüsüyle; acı ve tatlı hatıralarıyla koca 13 seneyi beraber yaşadığımız İzmir’den kurtulmuş oluyorum. Aslında biliyorum, böyle diyince bana kızıyor. Ama ne yapabilirim ki? Ben kendimi bildim bileli “İstanbul” diye sayıklarım, başka bir şey demem. İzmir’e kanım hiçbir zaman tam olarak ısınamadı. “İzmiiir, İzmiiir” diye ölüp ölüp dirilen çok insan olduğunu biliyorum; büyük bir zevkle İzmir’i onlara bırakıyorum ve GİDİYORUM!
